MİMARLIK FAKÜLTESİ VİZYONU
Ulusal ve uluslararası düzeyde eğitim, öğretim, araştırma ve uygulamalarda önder ve etkin konumda olmaktır.

MİMARLIK FAKÜLTESİ MİSYONU
Ulusal ve uluslararası düzeyde yarışan, ulusal kimliğini küresel değerlerle bağdaştırabilen, bilgiyi ve teknolojiyi doğru kullanabilen, çevreye, topluma ve etik değerlere saygılı, yaratıcı, girişimci ve lider özelliklere sahipçağdaş Mimarlar, Şehir ve Bölge Plancıları, Endüstri Ürünü Tasarımcıları, İç Mimarlar, Peyzaj Mimarları yetiştirmek; kendi alanlarında yapacağı bilimsel araştırmalar, yayınlar ve uygulamalar ile ülkenin kalkınmasına ve toplumun bilinçlenmesine öncü katkılar yapmaktır.

TARİHÇE
1884 İlk sivil mimar ve mühendisler yetiştirilmek üzere "Hendese-i Mülkiye Mektebi" açıldı. "Hendese-i Mülkiye Mektebi"nin ilk programlarında yol, köprü ve çeşitli bina inşaatları karışık olarak yer almış ve "İnşaat-Mimarlık" tek meslek halinde kabul edilmiş bulunmaktaydı.
1909 Okul askeri idareden ayrılarak, "Nafıa Nezareti"ne bağlanmış ve "Mühendis-i Ali"si olarak adlandırılmıştır. Mühendisliğin her dalında eleman yetiştiren okul Yol, Demiryol, Su İşleri ve İnşaat-Mimarlık şubelerine ayrılmıştı.
1928 Tüzel kişilik kazanan okul "Yüksek Mühendis Mektebi" adını almıştır.
1940 "Yüksek Mühendis Mimar" yetiştiren mimarlık şubesi ilk mezunlarını vermeye başladı.
1941 Milli Eğitim Bakanlığına bağlanan okul "Yüksek Mühendis Okulu" adını aldı.
1944 Çıkan Üniversiteler Kanunu ile "Yüksek Mühendis Okulu" on yarıyıl eğitim veren ve "İstanbul Teknik Üniversitesi" adını alan özerk bir öğretim kurumu olmuştur. "Mimari Şubesi" de ayrı bir öğretim programı uygulayan "Mimarlık Fakültesi"ne dönüştürüldü. Taşkışla binası bu yüksek öğretim kurumuna tahsis edildi.
1955 Reform çalışmalarına başlanarak eğitim ve öğretim programları geliştirildi.
1973 Yeniden örgütlenme çalışmaları sonucunda beş bilim dalı içinde onüç kürsü oluşturuldu.
1974 Mimarlık Fakültesi, 10 yarıyıl olan lisans eğitimini 8 yarıyıla indirerek yüksek lisans eğitimini başlattı.
1981 2547 sayılı "Yüksek Öğretim Kanunu"nun uygulamaya konulmasıyla Mimarlık Fakültesi yeniden örgütlenerek eğitim-öğretim-araştırma ve uygulama etkinliklerini sürdürmeye devam etti.
1981 Mimarlık ile Şehir ve Bölge Planlama Bölümleri birbirinden ayrıldı.
1982 İ.T.Ü. Mimarlık Fakültesi ile İ.T.Ü.Maçka Mimarlık Fakültesi birleştirildi.
1993 Endüstri Ürünleri Tasarımı Bölümü kuruldu.

1996 ITU Bölümleri %30 İngilizce Programlarına başladı.

2002 İç Mimarlık ve Peyzaj Mimarlığı Bölümleri kuruldu.
2008 Mimarlık Bölümü NAAB (National Architectural Accrediting Board) dan Substantial Equivalency aldı.
2009 Mimarlık Bölümü' nün 4 Anabilim Dalı (Bina Bilgisi, Yapı Bilgisi, Mimarlık Tarihi, Restorasyon) birleştirilerek Mimarlık Anabilim Dalı, Şehir ve Bölge Planlaması Bölümü 2 Anabilim Dalı (Şehircilik, Bölge Planlama) birleştirilerek Şehir ve Bölge Planlama Anabilim Dalı oluşturuldu.

TAŞKIŞLA
İngiliz mimar Williams James Smith ve yardımcısı Osmanlı kalfa İstefan tarafından 1846 ve 1852 arasında, Mek-teb-i Tıbbiye-i Şahane (Askeri Tıbbiye) için hastane olarak yapıldı. Kınm Savaşı (1853-56) sırasında Osmanlıların müttefiki Fransızların yaralıları burada tedavi edildi. Savaştan sonra uzun süre boş kaldığı için harap olan yapı 1860'ta onarıldıktan sonra kışla olarak kullanılmaya başladı. 31 Mart Olayı sırasında içinde kalan Ava Taburu askerleriyle Hareket Ordusu birlikleri arasındaki çarpışmalara sahne oldu. Cumhuriyet'ten sonra Maarif Vekâleti' ne verildi; 1943-50 arasında büyük bir onarımdan geçirilip yeniden düzenlenen yapıya İTÜ Rektörlüğü ile Mimarlık ve İnşaat fakülteleri yerleştirildi (1950). 1983'te Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu tarafından aynen korunması gerekli 1. sınıf tarihsel anıt olduğu karan alındı.

This immense building has been constructed all in structural masonry between 1848 and 1853 as a military medicine academy for the Ottoman Army under the rule of Sultan Abdülmecid. However during construction, the plans drawn by W. James Smith were modified and the building’s function was changed to the military barracks in 1849. This modification was part of a construction plan that included several arsenals and military barracks that were to ensure the safety of the imperial domain around the Dolmabahçe Palace. The building sustained some damage in the earthquake of 10 July 1894, and was restored by architect Raimondo D’Aronco. In 1909, the rebellious troops were based in the building, thus it has become the scene of long fighting. Some results are visible in the façade, as few of the gun shells are still embedded in the stone columns of the entrance. In 1944 the building was handed over to the I.T.U. and restored by architects Paul Bonatz and Emin Onat. Teaching started in the building in 1950, with the civil engineering and architecture faculties. In 1983 it has been classified as a first degree historical monument. In 1996 the World Habitat Congress was organized partly in the Faculty. Ever since, it is a natural part of the congress valley of Istanbul. The plan scheme of Taskisla is classical: four equal sides marked with four corner edifices and a vast courtyard. The west façade is crowned with a monumental entrance. (Prof.Dr. Afife Batur)